Het onstaan van Gerrit de Rieporter
Tijdens carnaval 2005 is Gerrit de Rieporter ontstaan voor de spiegel in de huiskamer.
Mijn dochter Sandra zit op de bank, en ik ( Jozef ) sta voor de spiegel en in denk eraan dat ik al zolang als ik me herinner altijd hetzelfde soort Dorus T-shirt aan heb en een Cowboy zakdoek om mijn nek, het is dus tijd voor iets anders.
Ik pak wat gel en smeer dat in mijn haren, druk alles plat en maak in het midden scheiding. Dat was nog niet veel in combinatie met dat Dorus T-shirt en ik wil natuurlijk ook niet op Bob de Rooy lijken. Dus even een plukje haar gepakt (ja, ik heb nog wat haar over) en er een krulletje in gemaakt, plat op mijn voorhoofd geplakt en vraag vervolgens aan mijn dochter, en mooi?
Niet dus, niks aan.
Tja en wat nu? Daar sta je dan met een kop vol plakkerige rotzooi. Dan maar weer opnieuw beginnen. Misschien ontbreken er gewoon wat accessoires? Hup naar boven en ergens een bril gezocht, misschien was dat net wat er nog ontbrak. Ergens boven vond ik een oude bril, opgezet en dan maar weer terug naar de spiegel. Ik kijk in de spiegel en denk, dit gaat het worden, ik zie eruit als de idioot die ik ben. T-shirt uit en weer naar boven om tussen de ouwe troep te gaan zoeken. Daar vind ik een oud jasje en een blouse die ik ooit in een grijs verleden heb gedragen. Nog even verder gesnuffeld en een stropdas nog steeds in de verpakking gevonden, een stropdas met Donald Duck erop .
Ik ga weer naar beneden en ga voor de spiegel het geheel in orde brengen, blouse en jasje aan, de stropdas om en vervolgens vraag ik weer aan Sandra, en hoe is het nu! mooi?
Valt mee, zegt mijn dochter.
Dan maar even de bril opgezet waar ik echter bijna niks door zie (die was ik nog vergeten), en hoe is het nu, vraag ik weer aan Sandra. Sandra draai om naar mij, en verschiet zo dat ze een rood gezicht kreeg. Ze herkende mij niet meer. Dit is echt te gek, ik was helemaal iemand anders volgens mijn dochter.
Mooi, daar was ik naar op zoek!
Nu nog een andere stem. Deze stem komt van een man die toevallig langskwam na een ongeval bij Perry sport in Eindhoven. Er was een hijskraan op een bushokje gevallen en het glas en de troep lagen over de straat verspreid. Omdat we daar bezig waren een nieuws item voor de TV op te nemen, stond Ari Muller met een politie agent te praten over wat er nu precies gebeurd was.
Komt er een man aan fietsen met zijn bril schuin op zijn neus en zegt; "wat is hier gebeurd, wat een ravage das niet meer normaal, das ongelooflijk". Hij zij dat echter met zo'n "aparte" stem, dat we het niet konden helpen dat in een deuk lagen van het lachen. Het was lang geleden dat ik zo gelachen alleen door klank van een stem en een manier van spreken.
Nu bleek dat ik heel gemakkelijk de klank van die stem dicht kon benaderen. Elke keer wanneer ik die stem gebruikte lagen Ari en ik weer in een deuk.
Dus ik gebruikte die stem en Sandra schiet meteen in de lach, "kei leuk dus", de naam verzonnen en Gerrit de Rieporter was geboren.
Dankzij het idee van mijn levensgezellin Wilhelmien zijn we de carnaval rapportage met het karakter van Gerrit de Rieporter gaan verzorgen. Vervolgens hebben we samen met Ben van Mierlo het programma gemaakt genaamd "Ongelooflijk" ( ja uit de tekst van de Fietser ).
JBfilm Team